یاردبستانی

داشتن ایرانی سرافراز

یاردبستانی

داشتن ایرانی سرافراز

کیش قوم لک

کیش مردمان لک از باستان تاکنون
کیش
  کاسیان  :کیش کاسیان  را  شاید  نخستین  نقش  پناهگاه  جنوبی دره  میر ملاس  واقع در کوه  سَر سُر حسن  شان  کوهدشت   نقطه  عطفی  در  پژوهش  برای  دانستن   نخستین   جلوه ها  از  باورهای  آنان  به  نیروی خدایان  باشد

 

از  نقش ها   در  مفرغ ها  مرکب از  شکار  و  بت  است  یعنی  مجموعه ای  از  از کله  قوچ  با  شاخهای  نیمدایره ای  که  درون  هر  دایره  شاخ  و  یا  حلقه   صورتی  از  انسان  خدا  نما  جلوه  می کند.   مفرغهای  دارای  سر  قوچ   و  حلقه  ، گاه  بر معبد ها  نیاز  می  شده  است  و  گاهی  هم  طلسمی  برای  همراه  داشتن   هنگام   شکار  رفتن   که  آنها  را بر یراق  لگام  اسبان  شکارچیان  می آویخته   اند و  سرانجام  پس از  مرگ  شکارچی  ،  همراه  وی  به  خاک  سپرده   می  شدند  .  این  حلقه  بعد از  حمله  تازیان  بر  روی نقوش  به  صورت  بسته  و  باز  در معماری  و  سفالگری  و  نقاشی  و  مینیاتور  به  کار  گرفته  شد   و  به  عنوان  طلسم  و حرز  حلقه ای  بر درهای خانه   شد  تا  به هنگام   در زدن   خبر های  با  شکوه  و خوب  را نوید  دهد  .یکی  از  خدایان  آنها  به  نام  کاشو نه  تنها  جنبه  خدایی  داشت  بلکه   نام  نیای  قبیله   کاسیان  نیز  بود   .  خدایان  کاسیان  با  خدایان   بابلیان  متفاوت  بودند   ولی  کاسیها  هم   خدایان  دیگری  هم  داشتند  که برای  بابلیها  مورد احترام  بود  اما  بعد از  سقوط دولت  کاسیان  ،  بابلیها   پرستش  آنها   را   ترک  کردند  .    

آئین  مهری یا  میترائیسم  :

آثار باقی  مانده   از  معبد  مهری  در  توه  بوواس   در خرم  آباد و  قلعه  کهزاد  و  غار  کوگو  نشان  دهنده  وجود  این  آئین  کهن  است ، معبد  مهری  در  دوره  ساسانیان  تغییر  موقعیت  داد  و  به  آتشکده   تبدیل  شد  . آثار  به جای  مانده  دیگر  از  این  آئین  :

1. نام  شهر  مهرگان  کده   دوره  ساسانیان  که تازیان   آن  را  مهر جان  می گفتند  .

2. شهر مهران در  پشتکوه که  اینک  جزو  ایلام  محسوب می گردد  .

3.کوه  افسانه کوه مهراب  در  شمال  باختری  لرستان  که  جزء  دلفان  و  در  دامنه  محلی  است  که  مردم  معتقدند کشتی نوح  در آنجا  به  گل  نشسته  است  (  مهرکو  یا  مهراب  کوه  یکی  از  کوههای  دلفان  است  که  آن  را  طلسم  می دانند  و  درباره  آن  افسانه ها  نقل   می کنند)  . 

4.  دو  رود مهم   کشکو  و  صیمره   که  در  مکانی  به نام  چم  مهر  در  جنوب  غربی  پلدختر  به هم  می  رسند   بر  سر  راه  ( دره  شهر )  کنونی  یا  مهرگان   کده  باستانی  به  هم  می  ریزند  و  از آن  پس تنها   با  نام  صیمره   روان  می  شود   .   محل  پیوستن  دو  رود   در  دامنه  نزدیک   به  کوه  مله   واقع  شده  است   کوه  جنوبی  این  مکان  که  پس  از   آن  صیمره  بر دامنه  شمالی آن  روان  است  کوَرَ  نام   دارد  

5. دژ  سنگی  ویزن  یار   ( بیژن  یار )  که  نام  کنونی  آن  کهزاد  است   که  دژ  کهزاد  مشرف به  رود  صیمره  است  یکی  از  آثار های  دوره  مهری  بوده  است  .

6. نفوذ  اعتقادی  در  گفته  ها  و آداب و  رسوم  همگانی  مثلا  قبلاً  به  شعاع  خورشید  قسم  یاد  می کردند  ( وه  لیسک  افتاو )

آئین زردتشت   :

 تعالیم  یکتاپرستی  زرد تشت  نیز  در لکستان  فراگیر بوده  است    از  جمله   وجود  آتشکده  اروخش  در  الشتر و  آثار  آتشکده  دیگری در  صیمره  ( دره  شهر)   نشانه  گسترش  این  کیش و  باور هاست  .

 

  بعد  از  اسلام 

آئین  اسلام :

مذهب رسمی و  موروثی  بومیان  لکستان اسلام  است و  پیرو  مذهب  دوازده امامی  هستند. زمانی  که  تازیان   به  شهرهای  باختری  حمله  کردند  نخست  با  مقاومت  مردم   روبه رو  شدند   ولی  پس  از  کشته  شدن  فرمانده  آنها  که  پسر  هرمزان  بود  ،  نیروی  پایداریشان  در هم  شکست  و  تسلیم  شدند  .  ساکنان  شهرها  شرط  تسلیم را    بستن  پیمان   مصالحه   اعلام  کردند  که برابر  حکم  دین   اسلام  جزیه  بپردازند  و  بر کیش  زرتشتی خود  باقی  بمانند  .   دیگر  ساکنان  که  زندگی  کوچ   نشینی   داشتند  از   تعرض  و  دستیابی  به  دور  بودند   و  تا  مدتها  و  سالیان  دراز  به  کیش  خود   باقی  بودند  .  و  آئین اسلام  که  نماد  و  مظهر  یکتا پرستی  بود و  با آئین  زردتشت  نزدیکی  داشت مردم  آن را  به راحتی  پذیرفتند  .

- مذهب شیعه

مردم  در  زمان  امویان  که  از  ظلم  و  ستم  آنان  به  تنگ  آمده  بودند    توانستند   در  برابر  مرکز  خلافت  بغداد  و  خلیفه  الطایع  به  پا  خیزند که ایرانیان  و  ساکنان  لرستان  نیز  از آنها  حمایت  کردند  در این  سالها  که  بغداد  تحت  نفوذ   دیلمیان  بود  به خواست  آنان  مذهب  شیعه  پا  گرفت  و گسترش  یافت  و  تا کنون  هم  اکثریت  لک زبانان  شیعه  اثنی  عشری هستند  . 

- یارسان یا  اهل حق :

ترکیب از  اعتقاد و کیشهای  کهن  ایرانی  و  باورها  و  منشهای  و  پندارهای آنها  و  نیز آئین  شیعه  اسلامی  .  بیشترین  یارسان   لرستان  را  شاخه  آتش بیگی  تشکیل می دهد  که  سه  طایفه  بزرگ  لک  به  نامهای  نیرالی  و  میر بک  .  چوواری  را  شامل  می  شود  .  قبور  و  آرامگاه های  پیشوایان  اهل  حق در  سر تا سر  لرستان  تحت  عنوان   پیر  ، بابا   ،شاه   و  سلطان  مورد  زیارت  و  ستایش  هستند   مثل شاهزاده  احمد  (  یکی  از  سه  برادر  هستند  که  در منطقه  شهرت  داشتند  و  دو  برادر  دیگر  سلطان  محمد  در  دشت  هلیلان  ( شاه محمد )  و  سلطان  ابراهیم  ( بابا بزرگ )  مشهور  است  .

این  اعتقاد  گاه  به اشتباه  علی  الهی  یا  نُصیری   یاد می شود  و  برخی  نیز  آن  را نصرانیت   شاخه ای  از  مسیحیت  می  دانند  .  به  ویژه  که  در  داستان   شاه  خوشین   مادرش  ماما  جلاله   در  عین  بکارت  آبستن  می  شود   شباهت  موضوعی  با  داستان   حضرت  عیسی  دارد  .


منبع : سایت لکستان


دلفان شهر مفرغ

شهرستان دلفان یکی از شهرستان های استان لرستان است که از لحاظ جمعیتی 124 امین شهر کشور ودارای رتبه 5 در استان بوده و مرکز آن شهر نورآبادمی‌باشد. نورآباد شهری است در شمال غرب استان لرستان. این شهر دارای آب و هوایی سرد و کوهستانی و طبیعتی زیبا برای گردشگری دارد. این شهر یکی از پنج شهر با ارتفاع بیش از ۲۰۰۰ متر از سطح دریا در ایران است .
در تقسیمات پیش از اسلام دلفان جزو منطقه "پهله" و در دوره اسلامی نیز قسمتی از ایالت جبال و جزو ماه (قمر) کوفه بوده است .در قرن یازدهم این منطقه بنام خاوه (خاور زمین( مشهور بوده است.
در سال1312 ش محل کنونی شهر توسط شخص سرحددار نماینده حکومت وقت به عنوان مرکز بخش دلفان انتخاب گردید واین مساله در راستای تخت قاپو کردن عشایر توسط حکومت پهلوی بوده است.و در سال ۱۳۶۴ خورشیدی از بخشداری به فرمانداری تغییر وضعیت داد
این شهر به نام شهر مفرغ نیز نام برده می شود. پروفسور "گدار" فرانسوی با اشاره به ترکیب مفرغهای یافت شده در ناحیه دلفان معتقد است که همین منطقه حد شمالی سرزمین کاسیان قبل از تصرف بابل بوده است. کاسیتها اغلب فصول را در دشتهای مرتفع خاوه و الشتر به دامداری و پرورش اسب میگذراندند.
زبان
طوایف لک ساکن دلفان به زبان لکی مکالمه می‌کنند .
مردم
دلفان نام سرزمین ومردمانی متشکل ازروستاییان و عشایر لک، تخته قاپوشده(یک جان نشین شده وخلع سلاح)است ایشان همچنین نسبت نزدیک خویشاوندی با عشایر کوهدشت لرستان دارند.
طوایف:
  • کولیوند
  • میربگ
  • نورعلی
  • کاکاوند
  • ایتیوند
  • اولادقباد
  • چواری
  • سنجابی
تاریخچه و وجه تسمیه
دلفان اسم خود را از ابودلاف که «ملک» وی از قرن سوم تا نهم واقع در شمال لرستان بوده‌است گرفته‌است.والبته در نقشه ایران دو هزار سال قبل از میلاد این منطقه به نام دلفان ذکر شده است و بعید نیست نام این منطقه از آن اقتباس شده باشد .
به روایت دیگری دلفان در اصل پیشینه آن بر گرفته از واژه باستانی"DEL+PANAG" یعنی دل به اضافه پسوند مکان در مفهوم خوشایند است که پس از آن در فارسی میانه به (DEL+PAN )یعنی جایگاه دلنشین بدل شده که نهایتا واژه پان مانند وازگان پارسی چون گوسپند، پیل و بسیاری واژگان دیگر حرف "پ" آن به حرف "ف" تبدیل و بصورت "دلفان" درآمده است
نام قبلی نورآباد دم آیزه بوده است که به گفته قدیمی ترها این کلمه یعنی دم آیزه روسی است و به معنی سرزمین باد می باشد.در واقع روسهایی که برای بستن عهد نامه صلح ، بدون اسلحه وارد خاک دلفان می شوند وقتی به مکان فعلی نورآباد میرسند بادهای شدیدی در حال وزیدن بوده است و آنها این روستا را دم آیزه می خوانند.(این نظر سند معتبری ندارد). و به روایت دیگری در سالنامه های آشور ناسیراپال در مسیر جنگ آشورناسیراپال بر علیه پیشوای قبیله ناسیکو به نام آکدی نورآداد در عبور از این منطقه چند نقطه مسکونی وجود داشته که یکی بنام اوزه uze بوده که با آیزه شباهت دارد ..
جمعیت
بنا بر سرشماری نفوس و مسکن سال ۱۳۹۰ مرکز آمار ایران، جمعیت نورآباد لرستان۶۰،۲۳۴ نفر بوده‌است.
بخش‌ها و دهستانها
  • بخش مرکزی شهرستان دلفان
    • دهستان خاوه شمالی
    • دهستان خاوه جنوبی
    • دهستان میریگ شمالی
    • دهستان میریگ جنوبی
    • دهستان نورآباد
    • دهستان نورعلی
  • بخش کاکاوند
    • دهستان اولاد قباد
    • دهستان ایتیوند شمالی
    • دهستان ایتیوند جنوبی
    • دهستان کاکاوند شرقی
    • دهستان کاکاوند غربی
تپه های باستانی دلفان
  • تپّه ی مقبره نوح نبی
  • تپّه ی کفراج
  • تپّه ی مردآویز
  • تپّه ی شهن آباد
  • تپّه ی حسن گاویار
  • تپّه ی ورشونه گلباغی
  • تپّه ی چقا بزرگ حسین نورعلی
  • تپّه ی چقا کوچک حسین آباد نورعلی
  • تپّه ی گلباغی
  • تپّه ی چغاعلی آباد
  • تپّه ی باباجان
  • تپّه ی دوشه جا
  • تپّه ی نعمت الهی
  • تپّه ی گوهرگوش
  • تپّه ی عبدالحسینی
  • تپّه ی خرم چیا
  • تپّه ی زلیوا
  • تپّه ی چغاسیفل
  • تپّه ی چغا کبود
  • تپّه ولی آبادکوله مرز
  • تپّه ی سیکوند
  • تپّه ی نام چیا
  • تپّه ی مرادآباد نورعلی
  • تپّه ی توبره زیر تنگ پری
  • تپّه ی غار اسب
  • تپّه ی چیا غلامعلی
  • تپّه ی شرف ده کبود
  • تپّه ی شهبازآباد
  • تپّه ی گنبد میران بیگ (گمه می‌ رومبگ)
  • تپّه ی گندم بان (حبیب وند)
  • تپّه ی مراد ویسی
  • تپّه ی مرد آویز
  • تپّه ی نام چیا
  • تپّه ی نورآباد- آنا پارک
  • تپّه ی ورشون (گلباغ)
  • تپّه ی هزار منی
سوغات دلفان
  • عسل
  • روغن حیوانی ممتاز(روین دان،وژی)
  • برساق
  • گرده
  • دارو های گیاهی کمیاب
  • گردکان(گردو)
  • ته ر خئنه(ترخینه)
  • کولئره(نوعی نان)
  • شل کئنه(نوعی نان که به صورت خمیر آبکی روی ساج(تنور دایره ای سیاه رنگ نان پزی محلی)می ریزند و شکل میگیرد)